• Parafia Trójcy Świętejw Polnicy

    Parafia Trójcy Świętej
    w Polnicy

  • Parafia Trójcy Świętejw Polnicy

    Parafia Trójcy Świętej
    w Polnicy

  • Parafia Trójcy Świętejw Polnicy

    Parafia Trójcy Świętej
    w Polnicy

  • Parafia Trójcy Świętejw Polnicy

    Parafia Trójcy Świętej
    w Polnicy

krzyz

Kapłaństwo, inaczej zwane święceniami kapłańskimi, to sakrament Nowego Prawa. Został ustanowiony przez Jezusa Chrystusa. W tym sakramencie zostaje udzielona duchowa władza oraz zostaje dana łaska, pozwalająca na sprawowanie Eucharystii oraz innych posług kościelnych w należyty sposób.

 

Istnieją różne stopnie święceń.

Ustanowiony przez Boga Urząd kościelny sprawowany jest na różnych stopniach święceń. Sprawują go osoby, które od starożytności nazywani są biskupami, prezbiterami oraz diakonami.

 

a. Biskupi

Nauka Soboru świętego stanowi, że konsekracja biskupia jest udzieleniem pełni kapłaństwa udziela się pełni kapłaństwa. Zarówno w tradycji liturgicznej Kościoła, jak i w wypowiedziach Ojców, nazywana jest najwyższym kapłaństwem bądź pełnią świętego posługiwania. Wraz z urzędową funkcją uświęcania, sakra biskupia przynosi również funkcję nauczania i rządzenia. Mogą być one wykonywane jedna tylko w hierarchicznej wspólnocie z Głową Kolegium (Papieżem) i z jego członkami (biskupami).

 

Tradycją jest bowiem, która ujawnia się szczególnie w praktyce liturgicznej Kościoła (tak Wschodniej, jak i Zachodniego), wyraźnie widać, że przez włożenie rąk i przez wypowiadane słowa konsekracji, dawana jest łaska Ducha Świętego. Wyciskane jest również święte znamię. Dzięki niemu biskupi w sposób szczególny i dostrzegalny przejmują rolę samego Chrystusa Mistrza, Pasterza i Kapłana. To w Jego zastępstwie działają. Biskupom przypisane zostało zadanie przybierania nowych wybrańców do grona biskupiego.

 

b. Prezbiterzy

Nie posiadają szczytu kapłaństwa i zależni są od biskupów. Jednak Prezbiterzy związani są z nimi godnością kapłańską i na mocy sakramentu kapłaństwa są wyświęcani. Ich zadaniem jest głosić Ewangelię, być pasterzami wiernych i sprawować kult Boży jako prawdziwi kapłani Nowego Testamentu. Ich rolą jest działać na podobieństwo Chrystusa, najwyższego i wiekuistego Kapłana.

 

Prezbiterzy zostają wyniesieni do służenia Chrystusowi Nauczycielowi, Kapłanowi i Królowi na mocy udzielonych święceń i powierzonej misji. Uczestniczą w Jego posłudze. Dzięki niej Kościół na Ziemi nieustannie rośnie jako Lud Boży, Ciało Chrystusa i Świątynia Ducha Świętego.

 

c. Diakoni

Diakoni stoją na najniższym szczeblu hierarchii. Nakłada się na nich ręce nie w celu kapłaństwa, lecz posługi. Zostają umocnieni łaską sakramentalną, aby mogli działać w posłudze liturgii, niesieniu słowa i miłości dla Ludu Bożego, w łączności z biskupem i jego kapłanami.

 

Znak sakramentalny - elementy

 

Wyróżnia się dwa rodzaje znaków sakramentalnych. Elementem materialnym (materią) jest jedno włożenie rąk. Elementem formalny zaś są wypowiedziane słowa, oznaczające skutki sakramentalne – czyli władzę święcenia i łaskę Ducha Świętego. Słowa te zostały ustalone przez Kościół.

 

a. Diakonat

Materią święcenia diakonów jest włożenie rąk przez biskupa na każdego z przystępujących do święceń. Czynność ta dokonywana jest w całkowitym milczeniu. Następuje to przez przystąpieniem biskupa do modlitwy konsekracyjnej. Wypowiadane słowa w trakcie tej modlitwy stanowią sakramentalną formę święceń diakonatu i z natury są istotne podczas aktu święceń. Treść modlitwy jest następująca: „Prosimy Cię, Panie, ześlij na nich Ducha Świętego, aby ich umocnił siedmiorakim darem Twojej łaski do wiernego spełnienia obowiązków Twej służby".

 

b. Prezbitera

Materią święcenia prezbiterów, podobnie jak w przypadku diakonów, również jest włożenie rąk biskupa na każdego przystępującego do święceń. Odbywa się to również w całkowitym liczeniu i następuje przez przystąpieniem do modlitwy konsekracyjnej. Podane niżej słowa modlitwy stanowią sakramentalną formę święceń prezbiteratu: „Prosimy Cię, Ojcze wszechmogący, daj tym sługom swoim godność kapłańską; odnów w ich sercach Ducha świętości, aby wykonywali otrzymany od Ciebie urząd drugiego stopnia i aby przykładem swojego postępowania pociągali innych do poprawy obyczajów".

 

c. Biskupstwo

Konsekracja biskupa odbywa się przy włożeniu rąk konsekrujących biskupów lub przynajmniej przez głównego konsekratora na głowę elekta. Podobnie jak przy innych święceniach, odbywa się to przed rozpoczęciem modlitwy konsekracyjnej przy zachowaniu całkowitego milczenia. Formą sakramentalną konsekracji biskupiej są słowa: „A teraz wylej na tego wybrańca tę moc, która jest od Ciebie, Ducha ochoczego, którego udzieliłeś umiłowanemu Synowi Twojemu Jezusowi Chrystusowi, a którym On obdarzył Świętych Apostołów, którzy tworzyli Kościół w poszczególnych miejscach, jako Twoje sanktuarium na chwalę i niekończącą się sławę Twego imienia".

 

Kapłaństwo – skutki sakramentu

Skutki zostały nakreślone już powyżej. Należy jeszcze podkreślić, że sakrament ten odciska znak duchowy na duszy. Jest on niezniszczalny. Upodabnia on przyjmującego sakrament do Chrystusa Kapłana, a także udziela władzy konsekrowania, ofiarowywania i udzielania Ciała i Krwi Pańskiej. Przygotowuje również Mistyczne Ciało Chrystusowy, czyli wiernych, na przyjęcie Eucharystii. Zwłaszcza przez sprawowanie sakramentów i głoszenie słowa Bożego.

 

Charakter sakramentalny ten sprawia, że święceń otrzymanych w sposób ważny nie wolno powtarzać, a kto je otrzymał, nie może z powrotem stać się człowiekiem świeckim.

 

Udzielona łaska przez sakrament kapłaństwa, jest drugą łaską uświęcającą. Kapłaństwo, należy do sakramentów „żywych”. Z tego powodu powinno być przyjmowane przez człowieka znajdującego się już w stanie łaski, zaś ona, pozostając właściwa temu sakramentowi (sakramentalna), daje człowiekowi specjalną siłę do spełniania obowiązków podjętych oraz specjalne prawo do stosownych pomocy w razie potrzeby.

 

Kapłaństwo – podmiot sakramentu

Aby przyjęty sakrament był ważny, muszą zostać spełnione trzy warunki.
Na podstawie prawa Bożego sakrament ten mogą przyjąć tylko żyjący mężczyźni. Przystępujący do tego sakramentu powinien być ochrzczony i wreszcie, gdy chodzi o człowieka dorosłego, przystępujący do święceń powinien posiadać wyraźną intencję przyjęcia sakramentu kapłaństwa.

 

Kapłaństwo – szafarz sakramentu

Ważny sakrament może zostać udzielony wyłącznie przez biskupa, który sam został konsekrowany w wiążący sposób. Równie istotnym jest, że kapłaństwo może zostać udzielone wyłącznie przez tego biskupa, który jest biskupem przystępującego do święceń lub biskup przez niego delegowany.

Szanowni Państwo, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

Akceptuję pliki cookies